Gerber 160x600

Gerber 160x600

mothers affair logo2

728x90 EVERYDAY

Πέμπτη, 24 Ιούλιος 2014 11:38

Ο ρόλος του πατέρα στην εγκυμοσύνη

Της Χριστιάνας Γρηγορίου -Ψυχολόγος

Σε μια εγκυμοσύνη ο Πατέρας είναι πολύ πιθανό να νιώθει σαν τρίτος, σαν παρατηρητής, ενός θαύματος το οποίο δεν μπορεί να βιώσει. Κατά την εγκυμοσύνη μητέρα και έμβρυο είναι ένα, το σώμα της μάνας τρέφει και προστατεύει το έμβρυο δημιουργώντας ένα δεσμό σαν κανένα άλλο. Η μάνα προσέχει τον τρόπο ζωής της από τη διατροφή της μέχρι την ψυχική της διάθεση γιατί αυτόματα το έμβρυο επηρεάζεται, είναι ένα με το σώμα της και με την ψυχή της. Κάθε κίνηση του εμβρύου γίνεται αντιληπτή από τη μάνα και η ύπαρξή του είναι πραγματική από πολύ νωρίς.
Ο πατέρας από την άλλη είναι έξω από αυτό το σώμα και «βιώνει» την ύπαρξη του εμβρύου μέσα από τη μάνα, μια κοιλιά τον χωρίζει από το θαύμα. Συχνά ο Πατέρας πασχίζει να νιώσει πως είναι να βιώνεις την ύπαρξη ενός εμβρύου που τρέφεται και υπάρχει μέσα από το σώμα σου. Ασυνείδητα πολλές φορές ο Πατέρας έρχεται αντιμέτωπος με τη δική του βιολογικά προκαθορισμένη ανικανότητα να κυοφορήσει και προσπαθεί νοητικά και συναισθηματικά να αναπαραστήσει μέσα του μια εγκυμοσύνη μέσα από περιγραφές της μάνας και την παρατήρηση και αφή μιας κοιλιάς που κινείται.
Ακόμα και μετά τη γέννηση κατά το θηλασμό ο Πατέρας στερείται της αίσθησης του να τρέφω το παιδί μου από το ίδιο μου το σώμα, να του δίνω ζωή μέσα από τη δική μου ζωή.
Παρόλο που ο πατέρας δεν μπορεί να νιώσει μέσα στο σώμα του το έμβρυο και δεν μπορεί να θηλάσει το βρέφος αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να παραμένει εξόριστος από το θαύμα. Η ίδια η μάνα που εγκυμονεί έχει την ευθύνη να επιτρέψει στον πατέρα να βρει τη θέση του και να υπάρξει ως πατέρα, ως γονιός και όχι ως παρατηρητής. Σε μια εγκυμοσύνη οι φίλοι, οι συγγενείς, οι γιατροί ακόμα και οι άγνωστοι ασχολούνται με την εγκυμονούσα μάνα και τις ανάγκες της, οι φόβοι, οι ανασφάλειες, το άγχος και η αίσθηση αποκλεισμού του πατέρα από την εμπειρία της εγκυμοσύνης συχνά δεν αναγνωρίζονται. Η μάνα έχει εννιά μήνες να βιώσει το παιδί μέσα της και να συμφιλιωθεί με την ιδέα της μητρότητας ενώ ο πατέρας περιμένει τη γέννα για να γνωρίσει, να ακουμπήσει και να νιώσει (χωρίς το τείχος μιας κοιλιάς) το παιδί του.
Μετά τη γέννηση ο δεσμός που έχει ήδη αναπτύξει η μάνα με το παιδί και τα ίδια τα βιολογικά ένστικτα της μάνας μπορεί να συνεχίσουν να αποκλείουν τον πατέρα από την «ιερή δυάδα» μητέρας-βρέφους. Ο πατέρας ναι είναι ο τρίτος (όχι με την έννοια του λιγότερου σημαντικού) αλλά σε μια τριαδική σχέση μέσα στην οποία έχει ρόλο και θέση, δεν είναι ο τρίτος, ο παρείσακτος και ο παρατηρητής σε μια σχέση δυαδική που δεν του αφήνεται χώρος να υπάρξει ως πατέρας. Είναι σημαντικό η μάνα να μπορέσει να επιτρέψει αλλά και να ενισχύσει την ανάπτυξη ουσιαστικής γονικής σχέσης ανάμεσα στο βρέφος (ή ακόμα και το έμβρυο) και τον πατέρα. Μπορεί η μάνα να είναι όντως προγραμματισμένη να τα κάνει όλα καλύτερα και γρηγορότερα όσον αφορά το παιδί αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποκλείσει τον, ίσως πιο άγαρμπο, πατέρα από την σχέση με το παιδί. Ο πατέρας χρειάζεται κι αυτός χρόνο μόνος με το παιδί για να δεθεί μαζί του και σε μια δυαδική σχέση, να το κάνει μπάνιο, να το κοιμίσει, να το φροντίσει, να γίνει και να νιώσει εξίσου σημαντικός με τη μάνα στην επιβίωση και ανάπτυξη του παιδιού του.

drf sensitive 300x250

Eurolife family 250x250gif

alphamega prosfores march 2018 300x250


huggies1

charalampides galataki Boy in car 300X250pxls

kids parties